Miejsce. Nasze miejsce. Teraz ono już nas nie łączy i czuję że nikt mnie nie rozumie. Moja samotna dusza. Krwawi łzami. Nic nie jest takie samo, ani blues, ani piwo, ani papieros. Mimo że grają ci sami ludzie, piwo tej samej marki, a papieros nic nie znaczący, zawsze pall malle. A ty? Przyjaciółko moja nieszczęsna. Zamiast ciebie jest tu pustka. Ale ty się zmieniłaś. Nawet z tobą muzyka, piwo i papieros nie będzie smakować jak za pierwszym razem. Ty odeszłaś. Tęsknię rozmawiając z tobą. Już nie o tym samym co kiedyś. Teraz tylko TY i twoje narkotykowe przygody. Wyciągam do ciebie dłoń, ale ty jej nie widzisz.  Obudź się, wróć do mnie, bo nie mam duszy. Czuję się obca światu.

Przyszłaś tu z deszczem.

A ty przyszedłeś tu z tęczą. 

Zastanawiam się jak mogę to wszystko ubrać w słowa. Chyba jest mi dobrze tutaj, zagrzałam legowisko i spoczęłam na nim. Nie chce się stąd ruszać jest tu błogo i przyjemnie. Boje się, bo życie to ciągłe zmiany, wiem że nadejdzie moment w którym będę musiała zrobić krok naprzód. Zmieniła się jedna rzecz z przybyciem Ciebie. Teraz mam do kogo pisać, uśmiechać się. Tak, chyba pasuje mi ten stan. Jesteś moim natchnieniem. Taką muzą, piękną kołyszącą się na wietrze… Lecz jesteś muzą dość lekką i płochą. Trudno Cię złapać i zatrzymać na dłużej, te myśli o Tobie. To wszystko trudno pozbierać i uporządkować. U mnie panuje chaos, ale ten chaos jak najbardziej mi odpowiada. Myśląc o Tobie panuje we mnie uporządkowany i spokojny chaos.